आमच्या शाळेतील ' अन्नपूर्णा ': सौ. समिता सुतार वहिनी

 ​🍽️ आमच्या शाळेतील ' अन्नपूर्णा ': सौ. समिता सुतार वहिनी 👩‍

​          गेली काही वर्षे सौ. समिता सुतार वहिणी आमच्या शाळेत 'शालेय पोषण आहार' शिजवण्याचे पवित्र काम करत आहेत. पण आमच्यासाठी त्या केवळ कर्मचारी नाहीत, तर त्या खऱ्या अर्थाने आमच्या शाळेच्या 'अन्नपूर्णा' आहेत! 😇

          ​त्यांच्या हाताला इतकी अप्रतिम चव आहे की, जो तो त्यांच्या पदार्थांची स्तुती केल्याशिवाय राहत नाही. 😋 आमचे केंद्रप्रमुख तर त्यांनी बनवलेल्या 'कांदेपोह्यांचे' इतके चाहते आहेत की, ते नेहमीच त्याचं मुक्तकंठाने कौतुक करतात. 🥣

✨ प्रेमाचा ओलावा आणि मातृत्व

          त्यांच्या जेवणात एक वेगळीच गोडी असते, कारण ते त्यांनी केवळ ड्युटी म्हणून नाही, तर अगदी मनापासून बनवलेलं असतं. 🌸 "शाळेतली ही सर्व मुलं आपलीच आहेत," या मातृत्वाच्या भावनेतून त्या स्वयंपाक करतात. त्यामुळेच त्यांनी शिजवलेल्या प्रत्येक घासात त्यांचं प्रेम उतरतं. 🧒👧

🦋 निर्मळ स्वभाव आणि शिस्त 

          वहिनींचा स्वभाव अत्यंत हळवा आणि मृदू आहे. त्यांच्या कामाचं कोणी कौतुक केलं की, त्यांच्या चेहऱ्यावरचा आनंद द्विगुणित होताना मी अनेकदा पाहिला आहे. 😊 विशेष म्हणजे, त्यांना कधीच कामाबद्दल सूचना द्यावी लागत नाही. त्यांचं काम अत्यंत नीटनेटके आणि वेळेत असतं. 🕒 सगळा व्याप एकट्यालाच सांभाळावा लागत असला, तरी कपाळावर आठी न आणता त्या नेहमी हसतमुख चेहऱ्याने काम करताना दिसतात. ✨

📚 एक आदर्श माता

          त्या स्वतः खूप हुशार आहेत आणि आपली दोन्ही मुलं अभ्यासात अन् इतर उपक्रमात नेहमी पुढे असावीत, यासाठी त्या भक्कमपणे मुलांच्या पाठीशी उभ्या असतात. 💪 मुलांच्या प्रत्येक शालेय सादरीकरणाचं सोनं करण्यात वहिनींचा सिंहाचा वाटा असतो. 🏆

​🤗 एक जिव्हाळ्याचं नातं

          आपल्या माहेरच्या माणसांवर - आई-वडील आणि भावावर - असलेलं त्यांचं प्रेम त्यांच्या बोलण्यातून ओसंडून वाहतं. 🥺 आपलं घर आणि माहेर नेहमी सुखात राहावं, यासाठी त्या अहोरात्र झटताना दिसतात. शाळेतील सर्व मुलांशी त्यांचं मायेचं बोलणं असतं आणि सर्व शिक्षकांशी त्या अत्यंत आदराने वागतात. 🙏

          ​रक्षाबंधन किंवा भाऊबीज असली की, आमच्या शाळेतील शिक्षिकांसोबत वहिनी सुद्धा आम्हा शिक्षकांना ओवाळतात. 🎁 त्यामुळे शाळेत आम्ही सर्व कर्मचारी एका कुटुंबासारखे, भाऊ-बहिणीच्या नात्याने वागतो. शाळेच्या वतीने आम्ही अनेकदा त्यांचा सन्मान केला आहे. त्यांना सत्कार नको असतो, तरीही आम्ही तो आग्रह धरतो. अशा वेळी त्या स्वतःचं मनोगत व्यक्त करतात, एखादं सुंदर गाणं म्हणतात... 🎤 यावरून त्यांचं शाळेवर किती प्रेम आहे हेच सिद्ध होतं. 🤝

😔 मनातील मळभ

          ​प्रत्येक वेळी सन्मान करता आला नाही तरी त्यांची काहीच अपेक्षा नसते. पण जेव्हा कधी त्या दुःखी दिसतात, तेव्हा शाळेचा मुख्याध्यापक म्हणून मला खूप वाईट वाटतं. 😟 त्या आपलं दुःख लपवण्याचा प्रयत्न करतात, पण गेल्या अनेक वर्षांच्या ओळखीमुळे त्यांच्या मनातील अस्वस्थता चटकन जाणवते.

          ​गेले तीन-चार दिवस त्या म्हणाव्या तशा आनंदात दिसत नाहीत. ⛈️ त्याचं काय कारण आहे, हे कदाचित त्या स्वतःच सांगू शकतील. त्यांनी ते मनातील दुःख बोलून मोकळं व्हावं, अशी माझी मनापासून इच्छा आहे. कारण त्यांचं हसणं हेच आमच्या शाळेचं चैतन्य आहे! 🌟

✍️ लेखन: प्रवीण अशितोष कुबल